Patrick eet zijn bord niet leeg

Zaterdag bewees ik voor de zoveelste keer dat mijn kop dikker is (loemp is ook vis remember) en mijn Dancing Queen en Winedevil zijn trio bewezen dat ze flinker kunnen stappen dan wij dachten. Maar de zoektocht was dan ook heel leuk en afwisselend. Een must voor bloggers zoals wij die zelden wandelen, tenzij van terras tot terras.

Ik vond het spijtig dat we na het eten en het onverwachte dansoptreden van de nieuwe K-Kweeniejuisthoeveel moesten vertrekken maar het meervoudige gesnurk op de achterbank toen we nog maar net om de hoek waren bewees dat ons vertrek een slimme keuze was (pfff, me don’t like slimme keuzes).

Soit, volgende keer misschien zonder kroost.
In ieder geval, thanx Zapnimf en Moose voor de Verschrikkelijke zoektocht en gastvrijheid, we hebben ervan genoten!